Je kent je kind door en door maar toch snap je dit gedrag even niet.

Misschien wil je kind niet meer naar school. Of het is de laatste tijd banger, bozer of stiller dan je gewend bent. Misschien zijn de pretoogjes even weg, of is er buikpijn zodra de sportles ter sprake komt. Het voelt alsof je je eigen kind niet zo goed meer begrijpt.

Je hoeft niet te wachten tot het erger wordt. Je hoeft ook niet precies te kunnen uitleggen wat er mis is. Dat je merkt dat er iets niet goed zit, is genoeg om een kennismaking te plannen.

Je kunt je kind niet dwingen om te vertellen wat er is, zeker niet als het de woorden zelf nog niet heeft. Maar het lichaam laat het wel zien: aan spanning, aan houding, aan hoe een kind beweegt of juist stilvalt.

We beginnen op een plek waar je kind zich prettig voelt. Soms is dat binnen maar veel kinderen vinden het juist heerlijk om naar buiten te gaan. De paarden doen mee als je kind dat fijn vindt maar het hoeft niet. En jij bent erbij, want jullie doen dit samen.